ClĘŻKIE WlĘZIENIE STONEHAVEN, ALASKA, USA
W katastrofie lotniczej zginęli mężczyźni w wieku od 14 do 19 lat.
Ich nazwisk nie ujawniono.
Lączymy się z korespondentem z sądu federalnego.
Oto nowe doniesienia w sprawie więźnia ze Stonehaven.
W tej chwili sędzia federalny wydaje oświadczenie.
Czekamy na potwierdzenie, że Oscar Manheim,
skazany na dożywocie, zakuty w celi przez trzy lata,
wygrał sprawę przeciw zarządowi ze Stonehaven.
Po przerwie nadamy wypowiedź zastępcy dyrektora więzienia.
Jest!
- Rogers, posłuchaj. - Co jest?
Manny wygrał. Wyjdzie z dziupli.
Świetnie.
Ranken będzie w telewizji za kilka minut.
Rzuć go na głośnik. Niech dupki słyszą, jak bredzi.
Rogers?
Naćpałeś się?
Wytrzyj mleko spod nosa, żółtodziobie.
Dobra. Niech słyszą.
Cholera.
Dzięki.
Pamiętajmy, że to więzienie, a nie ośrodek wypoczynkowy.
Ale czy nie wstrząsnął opinią publiczną
widok człowieka zakutego w celi?
Manheim - to nie człowiek. To zwierzę.
Uciekł z więzienia dwa razy. Jest złodziejem i mordercą.
Nie dba o nic, nawet o swoje życie...
Sukinsyn.
- Guza szukasz, dupku? - Ty sprośny pedale.
- Zabić faszystowską świnię. - Manny na prezydenta.
Spodziewam się po nim jedynie najgorszego,
a pracuję w więzieniu przez 26 lat. Seryjni mordercy się go boją.
Jezu Chryste!
Jonah!
Manny'emu się udało.
- Udało mu się. - Dobra. Zobaczymy się na placu.
Jeśli jest zwierzęciem, to czemu ma posłuch wśród więźniów?
Bo to zwierzęta jak on.
Chcą być bezkarni.
- Otwieraj. - Odpieprzcie się.
Otwieraj drzwi.
Stonehaven - to nie pensjonat. Średni wyrok wynosi 22 lata.
Wyłączyć go.
Pieprz się.
Małe przemeblowanie w więzieniu? Proszę bardzo.
Jesteś dupkiem.
Masz gości.
Podnieś się.
Wstawaj.
Mam wyrok sądu, by cię stąd wypuścić.
Mógłbym cię tu zatrzymać na czas odwołania.
Wytrzymam dodatkowe 9 miesięcy.
Przez ten czas postoję na głowie.
- Jak cię dorwę w swoje ręce... - Pieprz się. Sam nie dasz rady.
Nie splamisz się moją krwią.
Wypuszczę cię na plac.
Jeśli uciekniesz, skończę z tobą. Masz moje słowo.
Twoje słowo? Groziłeś, że zgniję w tej dziurze.
Gniłeś tu przez trzy lata. To mi wystarczy.
Co cię nie zabije, wzmocni cię.
Przekonamy się.
Jeśli stąd wyjdziesz, to tylko w czarnym worku.
Niech każdy z nas robi swoje.
Co ma być, to będzie.
Przynieść przecinak. Wypuścić go.
Głośno pierdzi twoja matka.
Tchórze! Chowacie się po kątach.
Wyjaśnię wam, gdzie wasze miejsce.
Pierwszy jest Bóg.
Potem nadzorca i strażnicy.
Następnie psy przy budzie.
Na końcu wy,
wyrzutki społeczeństwa,
niepotrzebne nikomu.
Oto nasz bohater.
Home, to ja.
Nic nie widzę.
Masz.
- Wracajmy. Za chwilę koniec spaceru. - Daj. Poniosę.
Działo się coś przez trzy lata?
Wyszedłem na wolność i wróciłem z wyrokiem na 30 lat.
- Nie dałeś rady beze mnie? - Bez forsy.
Nigdy nie umiałeś rabować banków.
- Do sali odwiedzin proszeni są... - Wyciągnę cię.
- Nie tej zimy. - Czemu nie?
- Pocałuj mnie w dupę. - Co, do cholery?
Jest w porządku. Ma dostęp do wózka na bieliznę.
Witaj w domu, bracie.
Zabić sukinsyna.
Raz, dwa...
WSZYSTKO OLEWAM
- Potrafi walczyć. - Z muchami.
Nie bądź zbyt surowy. Idę się odlać.
Strażnik! On mnie obłapia! Zdziczał w dziupli.
Wyprowadzić ścierwo.
Bij. Zabij.
Co ty?
Przestań. Znokautujesz go.
W porządku?
Tytuł mistrza wagi półciężkiej obronił... Buck McGee.
Przepraszam, Manny. Ranken mi kazał.
- Chodź tu, męcie. - Przestań.
Pokaż, co potrafisz.
- Wystarczy. - Podejdź bliżej, kapusiu.
- Chodź, dostaniesz w pysk. - Przepraszam.
Nie zbliżaj się.
Chcesz mojej krwi?
To ją masz.
Chcecie mnie zastrzelić?
To strzelajcie.
Zastrzelcie mnie.
Ale nie nasyłajcie mętów, by to robili za was.
Strzelajcie. Nie ruszam się stąd.
Na co czekacie?
Pokaż, na co cię stać, sukinsynu.
Joe, zostaw go mnie.
Puśćcie mnie.
Zabiję cię.
Ukręcę mu kark.
Boże, co robić?
Areszt obowiązkowy.
Więźniowie do cel.
Okropnie wyglądasz.
Ale żyję.
Wypuścił mnie na plac.
Bo chce cię zabić.
Nie. Chce, żebym uciekł.
- Prowokuje mnie. - Na dworze -30°C.
Uciekniesz ze mną?
Zaczekam na ciebie.
Nie, bracie.
Tu jest mój dom.
Jestem słaby. Nie dam rady.
Ja dam.
Uciekaj, bracie. Powodzenia.
Ucieknę.
Nie pozwóI, by cię tu przywlekli z powrotem.
Znajdę sobie słoneczny kąt.
Gliny na schodach.
Spływamy.
- Powodzenia. - Wzajemnie.
Trzymamy za ciebie kciuki. Jeśli cię ukatrupią, pęknie mi serce.
Masz duży posłuch.
Bielizna do pralni.
Wrzucać do kosza!
Sztywne skarpety.
Zobacz moje.
Moje lepsze. Sprawdź.
Na razie.
- Spóźniłeś się. - Prysznic się przeciągnął.
- Szefie, bielizna. - Nie tak szybko.
- Jak się masz, Jackson? - Co słychać?
Bielizna do pralni.
- Mam dla ciebie niespodziankę. - Co takiego?
Twój syn startuje w zawodach bokserskich?
Cholera.
Sam zobacz.
- Dzięki. - Spoko.
Coś ci powiem.
Jak dla ciebie - 80 dolców.
Chodzą za 200 dolców, ale dla ciebie są za 80.
- Nie mam 80 dolców. - W porządku.
Zapłacisz, jak będziesz miał.
- Zgoda. - Dogadamy się.
- Są w porządku. - Pierwsza klasa.
Matko! Styczeń 1985.
Najlepsza biała dziwka, nie?
Hugh Hefner wie, co robi.
- Dobrze to ująłeś. - Dobra dziwka - to biała dziwka.
Prawda. Pomogę ci.
Dzięki.
- Powodzenia dla syna. - Dzięki za wszystko.
Bielizna do pralni.
Biała dziwka - to sprawdzona metoda.
Zamknij się.
Jesteśmy na miejscu.
- Dziękuję. Odwdzięczę się. - Zabierz mnie ze sobą.
Cholera. Spieprzam stąd.
Wynoszę się.
Cicho. Co ty tu robisz?
- Potrzebujesz mnie. - Do czego?
Jestem sprawny i silny. Załatwiłem dla nas ciuchy.
Sukinsyn.
Zgoda, gówniarzu. Nasmaruj się.
Robi się.
Ohyda.
Cholera.
Co dalej?
Zamknij się. Za dużo gadasz.
Na dół.
- Mamy tam zejść? - Ja schodzę.
Podaj torbę.
Zaciągnij pokrywę.
Nie podoba mi się tutaj.
Dalej. Ruszaj się.
- Idę. - Szybciej.
Śmierdzi jak cholera.
- Nie chodziłeś w kanałach? - Nie.
Czekaj. Ubrudziłem się gównem.
Zmyje się.
Daj mi to.
Dobre miejsce na rzyganie.
Co za świństwo.
Czekaj.
Paskudztwo.
- Co teraz? - Trzymaj.
Trzymaj mocno.
Cuchnie.
Ten smród - to zapach wolności.
- Idę. - Czekaj.
Trzymaj.
Podaj latarkę.
Ostrożnie.
Zaczekaj.
Ranken nie ma szans. Zlinczują go.
- Gdzie latarka? - Spadła.
- Gdzie? - 90 metrów, w dół rzeki.
- Nic mi o tym nie mówiłeś. - Bo się nie pytałeś.
Chcesz, to wracaj.
Nie.
Umieram.
Powietrza.
Tędy się wydostali.
A jednak.
Sukinsyn uciekł.
Skończyć rewizję.
Zawiadomić policję. Rozesłać zdjęcia.
Boże,
nie odbieraj im życia.
PozwóI, że ja to zrobię.
Zaczekaj chwilę.
Grzebiesz się, jak mucha w smole.
- Chcę przeżyć. - Też mi ciężko.
Masz chociaż buty.
- Daleko jeszcze? - Kilometr.
Może dam radę.
Potrzebne mi buty.
- Zastaw ławką drzwi. - Co?
Dajcie mi buty.
Ciężko w to uwierzyć.
Tylko raz uciekło dwóch cwaniaków.
A ty wykiwałeś sukinsyna trzy razy.
Ranken z wściekłości odchodzi od zmysłów.
A dupki szaleją ze szczęścia.
- Nie dotykaj. - Nikt nie zauważy.
Nie ruszaj.
Traktujesz mnie jak gówniarza.
- Nie pasuje ci coś? - Nie.
Jesteś bokserem.
Uderz mnie.
Zaczynaj.
Nie.
Nie dam ci pretekstu, żebyś się mnie pozbył.
Spokojnie.
Potrzebne mi buty.
Co tu mamy?
Zależy mi tylko na butach.
Nie proszę o wiele.
Tylko o buty.
Zobacz.
Weź łyka, by się rozgrzać i daj mi resztę.
Pierwszorzędna.
Zmywamy się.
Czekaj. Buty.
Mam.
Skarpety. Są.
Zaczekaj chwilę.
- Wskakujemy. - Wiesz, gdzie jedzie?
- Wszystko mi jedno. - Byle nie dojechać na bocznicę.
- Patrz. - Co?
- Oto limuzyna na Broadway. - Wsiadamy?
- Czemu do tego? - Bo mi się podoba.
Ruszamy.
Dzięki, Jezu.
Zgrana z nas drużyna.
To lokomotywa Ala.
- Co z nim? - Źle wygląda.
Zawołajcie lekarza.
Coś tu nie gra.
Nie denerwuj się. Maszynista wie, co robi.
- Pulasky. - Pulasky.
Tu Cassidy. Al nie żyje. Wypadł z lokomotywy.
Jego pociąg jedzie na dwójce w twoją stronę.
- Co mówisz? - Zatrzymaj cztery jednostki.
Głośniej.
- Przestaw go na tor 11. - Za późno. Nie dam rady.
Centrala?
Do pioruna.
Pilne.
Podnieście słuchawkę.
Schrupałbym taką na śniadanie.
Ruby, odbierzesz telefon?
Jesteś wystarczająco piękna.
Jesteś śmierdzącym leniem. Bąki tu zbijasz, zamiast pracować.
- Centrala. Mówi Dave Prince. - Daj mi Barstowa.
- Moment. - Gdzie jest Barstow?
Mam poważną awarię.
- Pociąg bez maszynisty. - Co?
W waszym kierunku jedzie pociąg-widmo.
Biegnij po Franka.
Rusz się, do pioruna.
Zaraz idzie.
Frankie, telefon.
Wychodź z kibla. Mamy pociąg-widmo na jedenastce.
- Gdzie ty się podziewasz? - Jestem. O co chodzi?
Mamy pociąg-widmo na jedenastce. Maszynista wypadł z kabiny.
- Jechał ktoś z nim? - Skąd mam wiedzieć?
Ma 14 km/h i ciągle przyśpiesza.
- To prawda. Co robić? - Nie panikuj!
Skieruj pociąg na główny tor.
Zrozumiałeś? Przejmę go od ciebie.
Zgoda.
Cholera.
- Leci jak strzała. - Może powinni doczepić wagony.
Nic nam nie grozi. Jesteśmy wolni.
- Tak myślisz? - Pewnie.
Jestem dumny, że mogę być twoim wspóInikiem.
Jestem wdzięczny za pomoc, gówniarzu. Ale nie jesteś moim wspóInikiem.
Nie masz z czego być dumny.
Twoje tatuaże dobrze się prezentują jedynie w Acapulco.
Czemu tak mną pomiatasz?
Przestawać ze mną - to błąd.
Prowadzę wojnę z całym światem,
a ty polegniesz w tej walce.
- Nie rozumiem. - Gwałciciele są ciemni.
Nie jestem gwałcicielem. Skąd ci to przyszło do głowy?
Zapuszkowany na dwa lata za gwałt. Masz to w papierach.
Cholera.
To był seks z nieletnią.
Ona miała 15 lat. Ja byłem starszy.
To dobrze.
- Szukasz towarzystwa? - Ktoś nas zauważy?
Jestem przygotowany na wszystko.
Nabiera prędkości. Hamulce się przegrzały.
Oszalałeś?
Nie ma hamulców.
Jak to możliwe? Nie było kontroli technicznej?
- Przepustnica się zablokowała. - Do pioruna.
- Jedzie. - Co robić?
Mam żonę i dwójkę dzieci. Nie jestem bogaczem jak Michael Jackson.
- System nas nie zawiedzie. - Bo ty go zaprojektowałeś?
Tak. Wiem też, jak go obsługiwać.
Sprawdźmy drogę.
Poważnie? Te męty nie dotarłyby tak daleko.
- Marzną nam tyłki na próżno. - Zamknij się. Obserwuj Iodowiec.
Ten facet zrobiłby to samo co ja.
Pamiętam, jak napadłeś na bank w Reno.
Chodziłem wtedy do szkoły. Odjazdowy skok.
Dwa miliony zielonych.
Przesadzasz.
To była firma ubezpieczeniowa. Prosta robota.
I tak - odjazdowy skok.
Posłuchaj.
Słyszałem o banku niedaleko Frisco. Zarobimy pół miliona.
Wydają wypłaty dla S&A Sugar.
Tylko o tym marzę. Potrzebny mi jeden dobry skok.
Nieźle się zabawię.
Pojadę na Mardi Gras, pojadę do Vegas.
Starczy mi forsy na najlepsze dziwki.
Śni mi się to każdej nocy.
- Śni ci się? - Tak.
Dyrdymały.
Powiem ci, co będziesz robić.
Znajdziesz pracę.
Jak przystoi więźniowi, będziesz sprzątać w toaletach.
Będziesz cenił to zajęcie jak złoto.
Mówię ci, Jack, to jest złoto.
A kiedy pod koniec dnia przyjdzie szef,
by sprawdzić twoją pracę, nie spojrzysz mu w oczy.
Odwrócisz wzrok, by nie widzieć strachu w jego oczach,
jakbyś chciał rzucić go na podłogę, by błagał cię o życie.
Odwrócisz wzrok i będziesz słuchał, co sukinsyn mówi.
Szef oceni twoją pracę.
Powie: ,, Przeoczyłeś plamkę".
,, Ominąłeś tę tutaj. A co z tą?"
Zaciśniesz zęby i doczyścisz plamy,
aż podłoga będzie błyszczeć.
W piątek odbierzesz wypłatę.
Jeśli możesz to zrobić,
to możesz być i dyrektorem Chase Manhattan Corporations.
Jeśli możesz to zrobić.
To ja już wolę gnić w pierdlu.
Szkoda, gówniarzu.
A ty dałbyś radę?
Bardzo bym chciał.
Centrala. Tu dwunastka.
- Mówi Barstow. - Czemu stoimy?
Na wprost ciebie jedzie pociąg-widmo.
- Dwunastka, słyszysz mnie? - Nie widzę żadnego pociągu.
Jak byś go widział, to już byś był martwy.
Jest 7 kilometrów stąd. Przejedź na drugi tor.
Boże!
- Poważnie? - Co się tu dzieje?
- Nie przeszkadzajcie im. - Nie wtrącaj się.
Dwunastka się wlecze. Nieudacznik!
Niech się zwija.
Nie mówiłem, że coś nie gra?
- Może to ekspres? - Bzdura. Roztrzaskaliśmy w pył wagon.
Podejrzana sprawa. Coś jest nie w porządku. Sam zobacz.
- Może maszynista wykitował? - Tak po prostu?
Czemu nie słychać gwizdu?
Rozum ci odebrało?
Chciałem się przekonać. Mówiłeś, że maszynista wykitował...
Puszczaj.
- Podejrzewasz, że to zasadzka? - Sam wybrałeś pociąg.
Racja.
Policja do pilota. Zgłoś się.
- Oto nowe wiadomości o uciekinierach. - Włącz radio.
Na terenie kolei znaleziono więzienną odzież.
Wygląda na więzienny kombinezon.
- Zaszli tak daleko? - Nie mówiłem?
Będę tam za dziesięć minut.
Tu policja stanowa, jesteśmy w drodze.
Zabawmy się.
Może lepiej stąd zniknąć?
Co powiesz na skok?
Kark zawsze można skręcić w innej chwili.
- Prawda. - Zobaczmy, co jest grane.
- Jak? - Pójdziemy na przód.
Pójdziemy na przód i dowiemy się, co jest grane.
Daj mi to.
- Czego? - Schowaj w spodnie.
Nie atakuj, aż dam znak.
Witam, panie MacDonald.
Nie informujcie o pociągu. Nie chcę paniki.
Trzeba dbać o dobrą opinię firmy. Coś nowego?
Pociąg roztrzaskał wagon służbowy dwunastki.
Są ranni?
- Nie. Co z maszynistą? - Miał zawał.
Robił wszystko, by ta ciuchcia nie poszła na złom.
- Prędkość? - Około 110.
Zatrzymaj go. Twój nowy system kosztował firmę 4,5 miliona dolarów.
System skieruje pociąg na właściwy tor, ale nie zatrzyma maszyny bez operatora,
bez hamulców i bez ogranicznika prędkości.
Możemy się tylko modlić, by nikt nie ucierpiał.
- Nie zapomnij o moście Seneca. - Przynieś kawy.
- Co z mostem? - Zajmę się tym.
- To stary most. - Co z tego? Gdzie kawa?
Pociąg wjedzie na most z prędkością 145 km/h,
a ograniczenie prędkości wynosi tam 80 km/h.
- Puść go na bocznicę. Wykolej go. - Dobry pomysł.
Zabieraj się do roboty. Nie chcę stracić mostu.
System jest tak zaprojektowany, by zawsze był zjazd na bocznicę.
- WymyśImy inny sposób. - Stracimy cztery lokomotywy, ale bez ludzi.
Zabawa z systemem przyniesie straty w ludziach.
Wiesz, ile firma za to zapłaci?
Wykoleić go. To rozkaz.
Jak rozkaz, to rozkaz.
Mam świadków, Eddie, że to twoja decyzja.
Wiem, co robię.
Centrala do zwrotniczego w Jordan.
Zwrotniczy numer 40. Pilne.
Potwierdź odbiór. Pilne.
Centrala do zwrotniczego w Jordan.
Gdzie ty się podziewasz?
Tu zwrotniczy w Jordan.
Pociąg-widmo jedzie na zachód po pierwszym torze.
Nakieruj go na bocznicę.
MacDonald chce go wykoleić.
Niech mnie kule biją.
Sukinsyn.
Słyszałeś?
Byle do przodu, skarbie.
Mówiłem ci, że mamy maszynistę.
- Masz rację, gówniarzu. - Gwiżdż ile sił, skarbie.
To dopiero będzie widowisko.
- Tu zwrotniczy w Jordan. - Centrala, słucham.
Twierdziliście, że nie ma ludzi na pokładzie.
- Zgadza się. - Powiem wam coś.
Mylicie się.
Słyszałem przeklęty gwizdek.
Przerwać operację. Przepuścić pociąg.
Ktoś ciągnie za gwizdek. Zabiłbyś człowieka.
Boże!
Następna przeszkoda.
Albo przestaniesz nam sprawiać kłopoty, albo dostaniesz klapsa w swój tłusty tyłek.
Lubisz anchois?
Nie pamiętam.
Gdybyś je jadł, to byś pamiętał.
- Chodź tu. - Co?
- Nie widział nas. - Co teraz?
Niech tu przyjdzie, to go schwytamy.
- Nie zabijemy go? - Nie.
Chyba że będziemy musieli.
Zorientujemy się, co jest grane.
Dobrze myślisz.
Pomóżmy mu.
Trzeba mu pomóc.
Na podłogę.
Co tu robisz?
Co tu robię? Pracuję.
- Co wy tu robicie? - Powiem ci.
Jedziemy do Las Vegas spotkać przyjaciela, Wayne'a Newtona.
A ty co? Jesteś konduktorem?
Co byś powiedziała na porządne rżnięcie?
Spróbuj mnie dotknąć.
Zamknijcie jadaczki.
Co się stało?
Usnęłam, bo byłam zmęczona.
Nie powinnam była spać.
Uderzyłam się w głowę podczas kraksy.
Nie wiem, dlaczego nie ma maszynisty. Na pokładzie jesteśmy tylko my.
- Słyszeliśmy gwizdek. - To byłam ja.
Chcesz nas wyprowadzić w pole.
Lada moment w coś uderzymy. Nie rozumiecie?
Przyszłam tu, bo to najbezpieczniejsze miejsce.
- Kłamie. - Nie wierzysz mi?
Spójrz przez okno. Pociąg wyrwał się spod kontroli.
Boże, wszyscy zginiemy.
Więc się ratujmy.
Co z pomocnikiem?
Kobieta, do pioruna. Wie, jak prowadzić lokomotywę?
Cholera.
Ironia losu. Jedyna osoba w pociągu - to akurat kobieta.
- Co znowu? - Nadzorca ze Stonehaven.
- Nie mam czasu. - Mówi, że to ważne.
- Wie coś o pociągu? - Raczej nie.
Zobaczę go później.
- Za ile będzie na moście? - Za 25 minut.
Cholera.
- Seneca, zgłoś się. - Słucham.
W waszym kierunku jedzie pociąg-widmo. Ma ponad 130 km/h.
- Most nie wytrzyma takiej prędkości. - Zdaję sobie sprawę.
- Zwołajcie ekipę ratunkową. - Nie zatrzymacie go?
Postaramy się. Przygotujcie się na wszelki wypadek.
Dupek.
SILNIK B ZAWÒR BEZPIECZEŃSTWA
Wszystko na nic.
- Próbowałam w drugiej lokomotywie. - Czemu?
Połączone maszyny. Operujemy przez pierwszy silnik.
Tylko kiedy go wyłączymy, reszta stanie.
Nie wierzę.
Uciekamy z ciężkiego więzienia,
by wylądować w pociągu bez maszynisty, ale z dziwką na pokładzie.
- Uciekliście ze Stonehaven? - Tak. Co z tego?
- Czemu jej powiedziałeś? - Sam powiedziałeś, błaźnie.
- Doniesie na nas? - Nie.
Mieliście pecha. Wybraliście zły pociąg.
Czemu nie dotarłaś do głównego silnika?
Na zewnątrz nie ma przejścia z dwójki na jedynkę.
Drzwi zablokowane są przez wypadek.
Co teraz?
- Wiedzą o nas? - Po zderzeniu - tak.
Kiedy gliny się zorientują, będzie ich tu pełno jak psów.
- To obszar Rankena. - Namierzy nas.
Nie poddam się łatwo. Nie dostanie mnie żywego.
Nie chcę umierać.
Żywcem mnie nie weźmie.
Ciebie też nie.
Nie wiem.
Nic nie wiem. Mam zamęt w głowie.
Słuchaj, co mówię, i nie rób w portki.
Masz być wspóInikiem, a nie gówniarzem.
Skok nie daje nam żadnych szans.
To samobójstwo.
Połamiesz sobie wszystkie kości i co wtedy?
- Nie raz były połamane. - Jestem z tobą.
Jestem z tobą aż do końca.
- Nie pozwolę. - Nie?
- Nie zostawicie mnie tu samej. - Ja skaczę. Ty też możesz.
Wiem, jak zatrzymać pociąg.
- Teraz to mówisz? - Nie zatrzymamy go całkowicie,
- ale przynajmniej zwolnimy. - Jak to zrobić?
Rozłączymy kable między lokomotywami.
Wyłączymy silniki po kolei.
Będzie nam bardzo trudno. Nie mamy narzędzi. Kable są oblodzone.
Lepsze to niż skok.
Lepiej, żebyś się nie myliła.
Nie strasz mnie. Co z tobą?
Do roboty.
To ten.
- Koło haka? - Tak.
Wyciągnijcie mnie.
Masz sprawne ręce. Spróbuj.
- Trzymaj się. - Weź klucz.
Udało się.
Podciągnijcie mnie.
- Zobaczcie. - Co się dzieje?
Maszyna zwolniła.
- Ma 130 na liczniku. - A przed chwilą było 150.
- Nie rozumiem. - Dziewczyna obniżyła prędkość.
290 czy 130 - to bez znaczenia. Most nie wytrzyma dużej prędkości.
- Jak daleko do mostu? - Pięć minut.
- Nie traćmy czasu. - Racja.
Weź gaśnicę.
Wypadła.
Jedzie. Będzie tu za trzy minuty.
Wyciągnijcie mnie.
Trzymaj ją.
Złap mnie za rękę.
Trzymaj się mocno.
Patrzcie.
Z centralą. Szybko.
W pociągu jest troje ludzi.
Skąd się tam wzięli?
Ocaliliśmy trzy osoby.
- Nie na długo. - Nie kracz przez chwilę.
Mamy pięć minut na ściągnięcie maszyny z głównego toru,
albo zderzy się czołowo z ekspresem.
Poradzimy sobie. Skierujemy ją na czternastkę.
Świetnie. Wyślij ją do Elken.
- No i? - To fabryka środków chemicznych.
- Przy tej prędkości nie wejdzie w zakręt. - Wykolei się i zrówna fabrykę z ziemią.
Musimy ich ostrzec.
Powinienem ci podziękować.
Można skoczyć tak, by owinąć się wokół drzewa.
A można i tak, by leżeć i czekać na dobicie.
To wielka strata.
Dobrze mówisz.
Jesteśmy blisko.
Dobierzemy się mu do bebechów.
- To te drzwi? - Są zablokowane.
Nie martw się. Wiele drzwi wyważyłem w życiu.
Masz skaleczoną rękę. Ja to zrobię.
- Pomogę ci. - Poradzę sobie.
Nie dasz rady. Masz skaleczoną rękę.
Cholera.
Skieruj ich na bocznicę w Bellport.
Ewakuować ludzi z fabryki.
Macie dziesięć minut. Odczep się, babo.
Ścigam dwóch niebezpiecznych więźniów.
Nie obchodzi mnie, kogo ścigasz.
Mam na głowie pociąg-widmo, troje ludzi i żadnego wolnego toru.
Więc się odpieprz, proszę, albo cię stąd wykopię.
Odmaszerować!
Obserwujcie sytuację. Idę do kibla.
Ufam, że nie przypadło ci to do gustu.
Dalej obstajesz przy swoim?
Wytrzyj twarz i przestań bredzić.
Jeśli nie złapię uciekinierów, w więzieniu wybuchnie bunt.
Wiesz, jak wygląda bunt w ciężkim więzieniu?
Twój ptasi móżdżek tego nie pojmie.
- Gdzie pociąg? - Na pierwszym torze.
Policzę się z tobą, jeśli mnie zwiedziesz.
- Pokaż mi, jak tam dolecieć helikopterem. - Oczywiście.
Pokażę.
Przeszedłem tyle, a mam utknąć przy przeklętych drzwiach?
Nie załamuj się. Wyjdziemy z tego cało.
Jak?
Nie wiem.
Ale jestem pewna, że szykują nam wolny tor.
Nie opuszczą nas.
- Skąd to przekonanie? - Czuję to w sercu.
Cuda się zdarzają.
Co ty pleciesz?
Cuda to ty wyprawiasz. Licz tylko na siebie.
Mam czekać na cud z założonymi rękami?
Nic z tego.
Dostanę się tam.
Nie dasz rady. Nie ma się czego przytrzymać.
Nie ma pomostów.
Dam radę.
Nawet gdybym miał tam pofrunąć.
Nie poradzisz sobie. Spójrz na swoją rękę.
Ale ja dam radę. Ujarzmię bestię.
Daj łyka. Ja pójdę.
Tak trzeba.
Wystarczy, gówniarzu.
- Jesteś bardzo odważny. - Wiem.
Gogle.
To idę.
Idę.
Jesteśmy wspóInikami?
Cholera.
Dasz radę. Masz jaja.
Masz jaja zamiast rozumu.
- Co powiedziałeś? - Nie ma krzty rozumu.
- To okropne. - To prawda.
Do przodu, gówniarzu.
- Skacz. - Niech wraca.
- Dalej. - Nie mogę na to patrzeć.
To się odsuń.
Nie zawiedź mnie.
Ruszaj się.
Nie pękaj, gówniarzu. Idź do przodu.
Nie da rady. Chcesz, by zginął?
Do przodu.
Chcesz być twardzielem? To wracaj, gówniarzu.
Wpuść go.
- Co ty wyprawiasz? - Pokaż, na co cię stać.
Odczep się.
Wynocha.
Chcę wiedzieć, kim naprawdę jesteś.
Chcesz być twardzielem? To się wynoś.
- Przestań. - Chcesz mnie zabić?
Gdybym chciał, od dawna już gryzłbyś ziemię.
Nie dam rady.
Nie wiesz, na co cię stać, a na co nie.
Czemu uciekłem z tchórzem?
- Zostaw go. - Pokaż, co potrafisz.
- Wypieprzaj. Słyszysz? - Przestań.
Wypieprzaj.
- Idę. - Nie. On tobą manipuluje.
- Zrobisz, co każę? - Tak.
- To idź sam. - Poszedłbym, gdybym miał sprawne ręce.
Bzdura. Wolisz ryzykować życie innych.
Zwierzę!
Gorzej.
Jestem człowiekiem.
Wynoś się. Do roboty.
Nigdzie nie pójdziesz.
Nie dotykaj jej.
Zamorduję cię.
- Zginiesz, gówniarzu. - Zamorduję cię.
Nie prowokuj, bo zabiję.
Zabiję, jeśli mnie sprowokujesz.
Podejdź, a zabiję.
Rzuć nóż, albo rozwalę ci mózg.
Chcesz się przekonać?
Skończ z nim.
Byłeś moim przyjacielem.
Byłeś wspóInikiem.
Cholera.
Jesteś gorszy niż Ranken.
On chociaż nie kryje, co myśli.
Byłeś moim idolem.
W pierdlu byłeś idolem wszystkich.
Cholera.
To twoja wina. Trzeba było go wykoleić.
Co robić? Skierować ich na bocznicę? Za 15 minut się rozbiją.
- Stacja w Elken. - Tu Elken.
Tu MacDonald.
- Mówi Barstow. - Mów.
Słuchaj uważnie.
Masz minutę, aby przestawić zwrotnicę.
- Załatwione. - Dobra robota.
Nie zniszczymy fabryki.
Ale stracimy troje ludzi.
Widać dziś wiele rozpromienionych twarzy w siedzibie NASA w Houston.
Dzięki zakończonej sukcesem operacji
wyniesienia na orbitę nowych satelitów,
dwukrotnie wzrośnie liczba przeprowadzanych eksperymentów.
Szef operacji, pan Hogan, chwalił załogę...
Nie mogę tego pojąć.
Jak do tego doszło?
Czemu to gówno nie pomogło nam zatrzymać pociągu?
Czemu najnowsza technologia nie przydała się do niczego?
Nie wszystko da się wytłumaczyć.
Patrzcie.
Cholera.
Widziałeś, Ranken?
Chodź tutaj.
Nie wsadzisz mnie do pierdla. Po moim trupie!
Co jest? Strach cię obleciał?
Nie zatrzymasz pociągu, słyszysz?
Nigdy mnie nie zatrzymasz.
Jestem wolny, tak ja ci obiecałem.
Złap mnie, ścierwo.
Wygrałem.
Chcesz mnie dostać? To chodź tutaj.
Słyszysz? Nie weźmiesz mnie żywcem.
Nie zatrzymasz pociągu. Wygrałem.
Co się stało?
- Co jest? - Poddali się.
Skierowali nas na ślepy tor.
- Co to znaczy? - Rozbijemy się lada moment.
Przytul mnie.
Nie chcę umierać samotnie.
Wszystko będzie dobrze.
Wszyscy umieramy samotnie.
Dalej, ścierwo, tu jestem. Uciekłem ci z klatki.
Uciekłem z klatki. I nigdy do niej nie wrócę.
Nie dostaniesz mnie, rozumiesz?
- Nie słyszy cię. - Uciekłem z klatki. Nie dostaniesz mnie.
Ucz się, dzieciaku.
Trzeba mieć tu.
Przedostanę się.
Przedostanę.
Ucz się.
Czekam na ciebie.
Jonah żyje?
Tak.
To dobrze.
Ucieszy się.
Nie rób tego.
Będziesz się smażyć na krześle.
Naciśnij przycisk.
Rozbijemy się za pięć minut.
Spędzimy wspóInie ten czas.
Myślisz, że jesteś bohaterem?
Jesteś ścierwem.
Bracie, obaj nim jesteśmy.
Naciśnij przycisk i zatrzymaj pociąg.
Mamy tylko kilka minut.
Mamy dużo czasu.
- Zginiesz, łotrze. - A ty zginiesz ze mną.
Pieprzę cię.
Boisz się śmierci, tak jak wszyscy.
Nigdy cię nie uwolnię.
Już jestem wolny.
Myślisz, że wygrałeś?
Ja też potrafię umrzeć.
Nie ma znaczenia, kto wygrał, a kto przegrał.
Co będzie z gówniarzem i dziewczyną?
Nie.
To dotyczy tylko ciebie i mnie.
Wyłącz silnik, do cholery.
Wyłącz go.
Tylko tyle masz zrobić.
Wie, co robi.
Wyłącz silnik. Tylko tyle masz zrobić.
Udało mu się.
,, NAWET ZWIERZĘ ODCZUWA OKRUCHY LITOŚCl".
,, ALE JA JEJ NIE ODCZUWAM. NIE ZASLUGUJĘ NA MIANO ZWIERZĘCIA".
RYSZARD III
Visiontext Subtitles: Gosia Gardner
PL